من هیچ نگفتم!

1- ارزشهای اخلاقی و لزوم نهادینه کردن آنها در جوهر و سرشت انسانها یک قاعده کلی و شرط سعادت و پیشرفت تمام جوامع انسانی است اما در بین رشته های دانشگاهی به نظرم نمی آید هیچ رشته ای به اندازه حقوق درگیر این خصیصه باشد، دانشجوی حقوق از ابتدا و مابین نظریات و برداشتهای مختلفی از قانون که هرکدام معیاری است برای تشخیص حق از باطل، خود را ترازوی تشخیص عدالت قرار می دهد و کم کم پیش می رود تا سر منزل قرار گرفتن در پستهایی مثل وکالت و قضاوت که در عمل، خود سنگ محک عیار حق و باطل می شود. پس با توجه به تاثیر فوق العاده و موثر اخلاق در مشاغل حقوقی شاید بی جا نباشد که گهگاهی اساتید دانشگاه، فارق از وظیفه سنگین الگو بودن برای دیگران، کنار درسهای (به ظاهر) خشک، کمی هم به گوشزد کردن صادقانه ی این فضائل به دانشجوهای خود اهتمام ورزند، کاری که در دانشکده مان هم خوشبختانه انجام می شود مثلا و از باب مشت نمونه خروار بعد از فاجعه ی اخلاقی ای که در سعادت آباد اتفاق افتاد، جناب دکتر علیرضا مسعودی خیلی عالی و با آغازی خوب از شعر «برتولد برشت» سعی کردند، نفسی در کالبد معنوی دانشجویان بدمند و انصافا هم خوب این وظیفه را ادا کردند، جوری که حقیقتا مصداق«آنچه از دل برآید لاجرم بر دل نشیند» بود،…

نخست برای گرفتن کمونیست ها آمدند
من هیچ نگفتم
زیرا من کمونیست نبودم
بعد برای گرفتن کارگران و اعضای سندیکا آمدند
من هیچ نگفتم
زیرا من عضو سندیکا نبودم
سپس برای گرفتن کاتولیک ها آمدند
من باز هیچ نگفتم
زیرا من پروتستان بودم
سرانجام برای گرفتن من آمدند
دیگر کسی برای حرف زدن باقی نمانده بود
«برتولد برشت»

2- البته حالا که حرف جنایت میدان کاج پیش آمد این را هم بگویم که به نظر من آن مردمی که نظاره گر و فیلمبردار این تراژدی وحشتناک بودند هرگز نماینده تمام اقشار جامعه نبودند، اخلاق و انسانیت در سرزمین پارسایان هنوز به یغما و نابودی کشیده نشده، این را از ملاکهای فراوانی که می بینم عرض می کنم، نزدیکترین آنها شاید صاحب تصویری باشد به نام غلامرضا زبونی که بین درب نمازخانه خواهران و برادران نصب شده دوست شهیدی که درست یک چهارراه پائین تر از میدان کاج، در بلوار دریا، جان خود را فدای دفاع از شهروندانش در یک دزدی مسلحانه کرد. آن زمان یادم است که دانشجوی سال آخر حسابداری تهران شمال بود و الان به لطف ادغام دانشکده مدیریت و علوم انسانی این سعادت را پیدا کرده ایم که هم دانشکده ای شویم.

3- نزدیک ترین رشته به رشته ما رشته فقه و حقوق است، طوری که مرز خاصی نمی توان بین این دو رشته کشید، درسها از حیث کمیت یکی است و اساتید هر گروه قادر به تدریس در گروه دیگر هستند، از بین اساتید این گروه قبلا فقط با دکتر یاریجان آشنا بودیم، اما اکنون به لطف برگزاری سلسله کلاسهای دادگاه مجازی از سوی انجمن علمی حقوق با جناب دکتر علیزاده که سخنران اصلی جلسه و صاحب اصلی این ایده هستند هم آشنا شدیم که واقعا در کار خود، عالی،مدرن و حاذق هستند،… امیدوارم دانشگاه در آینده بیشتر از اینها از ظرفیت های دو گروه برای رسیدن به اهدافش استفاده کند.

4- برای اینکه حقوق جزا را مباحثه کنیم، بین کتابهای خوبِ حاضر در بازار، کتاب جزای اختصاصی دکتر آقائی نیا و مکان مباحثه را در یک روزی که کلاس نداشتیم در دانشکده سابقمان که تبدیل به واحد جنوب شده بود انتخاب کردیم، این هفته بین ساعتی که برای استراحت بیرون رفیتم یکی از هم بحثها گفت؛ در کلاس رو بروئی دو دختر، کتاب آقائی نیا و قانون مجازات در دستشان است و علی الظاهر در حال مباحثه کردن هستند، رفت سوال کرد و دید درست حدس زده، بعدا من را صدا کرد و به سوالی که برایشان پیش آمده بود جواب دادیم و کلی آمار خوب ازشان در آوردیم که مهمترینش این بود که دکتر آقائی نیا استادشان بلکه عالی ترین استادشان است و شنبه ها بعد از ظهر جزای اختصاصی 1 را درس می دهد.

برچسب‌ها: میدان کاج, جنایت سعادت آباد, دکتر آقائی نیا, دکتر علیرضا مسعودی, دکتر علیزاده